publicity & interviews 2013-2017

Original English version of the interview by Richard Hawey with Ton Scherpenzeel for , January 2015

Profil - First of all, thank you for agreeing to answer questions. I would like to talk about your latest album "Cleopatra, The Crown of Isis". Why a concept album on Cleopatra?

The plan the do a new concept album like Merlin and Nostradamus came up after the last regular album Anywhere But Here. It is great to do an album with 'just' songs. But working on a concept album based upon a story like this, with so many intriguing aspects, events that trigger the imagination and with strong personalities that can be reflected in the music, gives you the opportunity to develop as a band and as a composer. I was surprised to find that no one had ever tackled this subject before in modern music. Lots of books, as a movie, a play, a few classical pieces, yes, but that's all really. We had already done two 'males', Merlin and Nostradamus, and with Cindy in the band it wasn't difficult to decide it was time for a woman. Cleopatra fits her like glove.

PR - Why two titles for each of the CD?

Maybe not necessary but Rise and Fall are two terms that encompass Cleopatra's (and many rulers') life and mark the story very well. It identifies both CD's. But we could easily have called them CD1 and CD2, sure.

PR - Are you the main composer of this concept? When you compose, is there themes you like to develop?

I am the only composer, in fact. If Pim Koopman would have lived, he would have contributed as well of course. The concept, and the lyrics I write together with Irene LInders.
There are two main themes that pop up in several songs in different ways, one for Cleopatra and one for her 'alter ego' Isis. Even if the listener is not aware of this, it builds an underlying connection to the songs and enhances the musical impact. And the listener who ís aware of it will discover different layers in the compositions.

Writing a rock opera like this is like a puzzle. But the closer you get to the end, the harder it becomes to find the missing pieces. In the beginning you can write almost anything you want, but later on there's only so much you can really use. You have to take lots of things into consideration. The songs must tell the story, be balanced musically but also in respect to who sings what. You need to discard something if it does not work or has no place within the whole context. With a regular album the criteria for using a song are primarily based on the quality of the track itself, not whether it fits in a complete story or not.

PR - Why did you choose to take singers and musicians outside the Group?

There was no one within the band that could personificate Julius Caesar or Marcus Antonius, two main figures in Cleopatra's life that we could not leave out. So I had to look for singers outside the band.

PR - This project took you more than two years before seeing it happen and you had recourse to the monetary contribution of your fans. This approach is increasingly used by groups, do you believe that this procedure has become necessary today?

I don't know, it certainly seems that way. There's hardly any record companies left in Holland, and certainly not one that would invest that kind of money in a band like us. I am happy we did this, because the financial risk of a project like Cleopatra which is a double album as well is just too big. It's bad enough spending two years without substantial income from it, so it's good to know that at least all basic expenses are covered. And it's nice to give fans something unique in return (besides the music), for their unconditional trust that you'll make something they are going to like and they are willing to pay for it up front. And it also makes the bond between groups and fans stronger, which is a good thing.

PR - Do you intend to present « Cleopatra » on stage over the next year?

Yes, we plan to take step two at the end of March, when we will perform 75 minutes of the rock opera with more visuals like video and a choir, and hopefully find a producer or promotor who sees the potential and who's able or willing to invest and bring in the right contacts. The current tour is step one. Very simple and down to earth: no video, no staging, no extras, nothing. Just the music and the performance. It works, but we have always intended it as a bigger stage production. This could be under the flag of 'Kayak' or not, that's not my first concern.

PR - Edward REEKERS and Cindy Oudshoorn are from the album line-up, will they be also present for the tour of 'Cleopatra '?

No. Unfortunately Cindy and Edward have decided to leave the band after the current tour to promote the new album, which has ended last month (december 2014). So, we will need to find replacements for them who can perform in the rock opera. It is a shame, really, and I can not understand why they decided to quit. Still, it is their decision and I have to accept and respect that. It is a big blow, but it does not have to mean the end of Kayak nor of the rock opera. We've had so many line up changes since the beginning, and we've recovered every time.

PR - Before "Cleopatra...".  you have done several concepts, I think"Merlin"in 1981,"Merlin-Bard of the Unseen"in 2003, then"Nostradamus The Fate of Man"in 2005 and"Letters from Utopia"in 2009. What is prompting you to compose on also grandiose themes?

Small correction: Letters from Utopia wasn't a concept album but a 'regular' double album, and has no grand underlying theme. Every now and then it is time for something else that challenges and explores my and the band's musical spectrum in full. There's a classical guy somewhere hiding in me, and it likes to come out with these concept albums. Give me the right story and I'm off. Couldn't do this every year as it is pretty demanding, but I do enjoy the creating and writing process itself. I have to say: I am a composer first, then a keyboard player band member.

PR - A colleague noted me that it seems that the feminine names are a source of inspiration for you, I think "Kayak II" in 1974 with Mireille, Patricia Anglaia on "Royal Bed Bouncer" in 1975 and Irene on "Starlight Dancer" in 1977. This is anecdotal or not?

Could be, but to be honest Mireille and Patricia Anglaia (based upon actual persons) were composed by Pim Koopman and not by me (if that is what you meant). Mireille was the- then, 1974- newborn daughter of the 2nd album's studio engineer. Patricia Anglaia is the name of the session singer of that track. Not very romantic, indeed. Irene- which I wrote- is the name of my wife and partner and she surely gave me inspiration to write this piece. Then we have names such as Daphne, Medea, and they are based upon Greek mythology. Always nice to have a good story at hand. I agree there are more feminine names than male ones in our repertoire, but then again, I would be surprised if it had been the other way round.

PR - Kayak was founded in 1972 by Pim KOOPMAN and you, what was your motivation at that time?

We just wanted to write and play our own music. Simple as that. Of course, inspired by bands like Yes. No use denying that.

PR - Kayak is dissolved at the beginning of the 1980s, why this separation?

Too many problems to mention. Financially, personally, musically. There was no band anymore. We all went our separate ways. I really thought that was it, then.

PR - After the untimely death of Pim KOOPMAN in 2009, you had to decide whether or not Kayak continued. We know that Kayak is still present, that is what you decided to continue?

After Pim's death I took a year off to see if I wanted to continue with Kayak. I made no decision whether to do so or not, at first. After that time it seemed silly not to. Would Pim have wanted us to stop? Of course not. And yes, the band changed, how could it not, and we'll always miss him. As as friend, and as a musician/composer.

PR - Last year you have participated in several projects, I think Silhouette, but what of Camel?

I toured Europe with Camel only recently, in March of 2014, replacing Guy Leblanc who was too sick to do the tour. I still have regular contact with Andy Latimer. I really enjoy playing with Camel. Andy, beside being a very kind person, is one of the best guitarists of the world, so it's also an honor and an incredible experience to be on the same stage. And it's nice not to have the responsibility for a whole band for a change, and only have to concentrate on playing. I will probably go on tour again with Camel this summer.

PR - What is there was a turning point in the career of Kayak?

There have been several. But I can not ignore the commercial success of Phantom of the Night, perhaps, in 1979. The album was number one and platinum in Holland, Ruthless Queen was a big hit. Had that not happened, I don't know what would have become of the band.  

PR - In all the achievements of Kayak, what is the album that everyone should have?

Difficult, I can not mention just one. Royal Bed Bouncer for it's incredible energy. Letters from Utopia, which i.m.o. holds some of the best songs we've ever written. And of course the latest, Cleopatra.

PR - What are your musical tastes?

In classical music I would say the late medieaval and renaissance, early baroque, up to Bach. There's a pureness in that music that has never been equalled, and never ceases to inspire me. In pop and rock…so much. In my youth I made my own top-50. That more or less kept me from doing my homework as I did this on a weekly basis. A few names then from the early years…Beatles, Beach Boys, Jimi Hendrix. Later on Judee Sill. I am not into progrock, actually, which may sound strange as Kayak is usually regarded as a progrock band. Well, old school, sort of, then.

PR - What is your most beautiful memories in relation to Kayak?

Another difficult one. Moments, is what I am talking about. The early studio sessions…like boys in a toy shop. Hearing our music on the radio for the first time. The incredible reception by the audience in Paradiso in 2000, when we restarted after 18 years. But generally: the idea you could really mean something to people through your music, and you can touch other people's hearts. That remains a constant.

PR - You have the final word...

(I leave that to the music….)

Hope to see you in Quebec City a day.

Thank you very much.


Thanks, my pleasure.


2017 Youtube interviews

Ton Scherpenzeel


by John Beaudin

iO- Pages, Interview met Ton Scherpenzeel dd 13 december 2014

Menno van Brucken Fock

Zij het met een onderbreking van 17 jaar, van 1982-1999, is Kayak inmiddels alweer ruim 15 jaar onafgebroken actief in de muziekindustrie. Het veertigjarig jubileum is achter de rug en de nieuwe uitdaging is hoe het recent uitgebrachte dubbelalbum Cleopatra – The Crown Of Isis het beste aan het publiek gepresenteerd kan worden. Het album was nog niet uitgebracht of het nieuws kwam dat beide vocalisten, Edward Reekers & Cindy Oudshoorn, te kennen hadden gegeven de band te gaan verlaten. Nu is Kayak altijd al een band geweest waarin erg veel wisselingen in de bezetting waren geweest, maar dit zullen weinig mensen hebben verwacht. Cleopatra borduurt qua stijl veel meer voort op Merlin, The Bard Unseen en zou zich evenals Merlin en Nostradamus uitstekend lenen voor theatershows. Qua muziek zal dit album fans van Merlin en het meer symfonische/progressieve werk veel meer aanspreken dan vorige albums als Anywhere But Here en Letters From Utopia. Medeoprichter Ton Scherpenzeel alsmede het enig overgebleven originele lid EN componist van Cleopatra geeft toelichting.

Ton, om te beginnen over je laatste creatie. Die zat al heel lang in de pen is het niet? Wanneer zijn Irene en jij met dit project begonnen?

Ter gelegenheid van ons veertigjarig jubileum brachten we een speciale single uit met het nooit eerder uitgebrachte nummer Symmetry (daterend uit 1971!) alsmede een nieuwe track 'Cleopatra- The Crown of Isis' en dit was eind 2012. Feitelijk zijn we dus toen al aan dit project begonnen terwijl het werken aan mijn soloalbum The Lion’s Dream daarmee parallel liep. Gelukkig had ik voor dit soloalbum al het nodige materiaal liggen. Qua tekst hebben Irene en ik intensief samengewerkt om het verhaal rond Cleopatra begrijpelijk en goed passend bij de muziek over te kunnen brengen. Dit gaat als volgt: eerst moeten we het eens worden over het onderwerp, vervolgens maken we een raamwerk waarin een aantal ijkpunten zitten die in elk geval in de teksten moeten worden opgenomen en van daaruit borduren we verder. Best een omvangrijke klus als je bedenkt dat we niet alleen rekening moesten houden met een aantal relevante gebeurtenissen maar ook met de diverse zangstemmen die min of meer evenwichtig aan bod moeten komen!”

Is Cleopatra qua tekst geschiedkundig verantwoord te noemen?

“We hebben een aantal belangrijke gebeurtenissen gepakt en alleen de persoon van “The Sicilian” (Edward Reekers) als tegenwicht voor Cleopatra (Cindy Oudshoorn) toegevoegd. Dit personage is weliswaar gedocumenteerd, maar zijn bestaan is slechts de eerste jaren van Cleopatra’s regering opgetekend maar niet zozeer als steunpilaar en dienaar voor zijn koningin, die uiteindelijk heeft moeten helpen bij haar zelfmoord. We hebben hem als het ware belangrijker gemaakt en langer laten door leven. Zo speelt hij nu als dienaar en volger een belangrijke rol al was zijn verliefdheid op zijn koningin natuurlijk volstrekt kansloos. Het is echter goed mogelijk dat onze versie heel dicht bij de geschiedkundige waarheid ligt! In elk geval was het zo een afgerond verhaal met heel veel dramatiek.”

Heeft het feit dat jullie elk jaar een aantal maanden in Griekenland verblijven nog iets met dit onderwerp te maken?

“(glimlacht) Nee, niet echt want we kwamen er pas later achter dat Cleopatra van origine Griekse was, af liever gezegd Macedonische. Achteraf geeft het echter wel iets van binding en wat wel een feit is dat we dankzij onze connecties daar de Griekse zangeres Tatiana Manolidou hebben kunnen toevoegen als Isis die door haar geluid toch dat mysterieuze, mystieke en die Oosterse sfeer er in heeft weten te leggen. Ik heb me bewust beperkt in het gebruik van Oosterse klanken, maatsoorten en akkoorden om niet in clichématigheid te vervallen.”

Zijn jullie nog erg geschrokken van alle publiciteit rond die ‘andere ISIS’?

“Natuurlijk waren we onaangenaam verrast maar gelukkig is het slechts een afkorting die later tot onze opluchting ook nog eens werd ingekort tot “IS”. Even bekroop ons wel het gevoel van ‘gut, dat hebben wij weer’. Daarbij moesten we ook terug denken aan ‘Close To The Fire’ een album dat net werd uitgebracht in de tijd van die vuurwerkramp met al die branden in Enschede. Echt vreselijk voor al die mensen toen en voor ons een ongelukkige samenloop van omstandigheden. In die weken was alles wat met ‘Fire’ te maken had begrijpelijk ‘not done’. Anderzijds hoeven we ons al jaren geen zorgen meer te maken over radiopromotie want dat is in ons geval toch niet van toepassing. Bovendien mag ik van ons publiek verwachten dat ze echt geen relatie gaan leggen tussen de Egyptische godin Isis en de hedendaagse IS (Islamitische Staat).”

Vanaf ’t moment dat Irene en jij dachten alles in demo-vorm klaar te hebben, hoe veel tijd heeft ’t gekost om alles op te nemen?

“Een maand of vijf schat ik. In januari 2014 zijn we begonnen met de zang en in mei was alles opgenomen. Omdat wij in de zomerperiode 3 maanden in Griekenland verblijven is Hans Eijkenaar pas in augustus begonnen met de mix. Bovendien wilde we de muziek live gaan brengen in de tournee die we in het najaar hadden gepland.”

De muziek is zeer gevarieerd te noemen maar ik vond het als geheel veel meer ‘symfo ‘ of zo je wilt ‘prog’ dan de albums hiervoor. Hoe kijk je daar zelf tegenaan?

“Als je Cleopatra vergelijkt met Merlin dan ligt Cleo voor mijn gevoel in het verlengde van onze andere rockopera’s. Zo’n verhaal leent zich natuurlijk ook veel meer voor filmische stukken en uitgebreidere arrangementen. Ik vind dat ook heerlijk om dit werk te doen maar  ik heb ook totaal geen moeite met een ‘liedjesplaat’, ik heb eigenlijk geen voorkeur voor één van de twee. Los van al of niet kunnen of willen toeren met de band en hoe mooi ik een album als Anywhere But Here ook zelf vind, hadden Irene en ik de behoefte om weer eens goed uit te pakken. In een dergelijk project kun je heel veel van je mogelijkheden kwijt en het vormt tevens een geweldige uitdaging. We hebben hier twee en een half jaar aan gewerkt en dan wil je er toch zoveel mogelijk uit halen dus leek het ons wel voor de hand liggend om te proberen er een theatershow van te maken. Met Merlin en Nostradamus zijn we tegen de grenzen aangelopen die we als popband in de theaterwereld konden realiseren. Zo bleek een reprise voor Nostradamus financieel niet haalbaar.


Anderzijds zou weer een liedjesplaat ons waarschijnlijk ook niet veel verder hebben gebracht dus vandaar deze keuze. We proberen het nu wel anders aan te pakken door andere contacten die we hebben opgebouwd maar of het gaat lukken is de vraag.”

Heb je vooraf besloten dat Cleopatra een dubbelalbum zou moeten worden? Had je de lengte van een theatershow in je achterhoofd?

“Nee, dat was geen besluit vooraf. We wisten echter al vrij snel dat dit verhaal een bepaalde lengte nodig zou hebben om verteld te kunnen worden en heel veel potentie zou hebben als muzikaal toneelstuk. Gaandeweg kom je dan tot de conclusie dat er ook ruimte is voor wat instrumentale uitstapjes en solo’s en dan volgt daar weer uit dan je de muziek niet meer op één cd kwijt kunt.”

En die Oosterse invloeden?

“Uiteraard inherent aan het verhaal. Bijvoorbeeld het verhaal in Tarsus speelt zich af in Turkije. Ik moest toen direct aan die voor dat land typische strijkorkestjes denken en als je die combineert met toonladders zoals in die streken gebruikelijk, dan is de sfeer snel geschapen.”  

Kinderen op eigen benen, recentelijk verhuisd, een aantal maanden in Griekenland: spelen dat soort zaken een rol bij jouw concentratievermogen of ‘rust’ om aan iets te kunnen werken?

“Griekenland is prachtig, vlak aan zee, schitterend uitzicht maar een computer is een computer dus waar ik ook zit, ik kan gewoon door werken en doe dat ook. De laatste maanden waren wel heel heftig. Ons huis in Hilversum stond al jaren te koop en half september –we zaten nog in Griekenland en zouden pas 1 oktober terug komen- komt het bericht dat iemand een bod wilde uitbrengen. We zijn inderdaad 1 oktober terug gekomen en toen moesten we opeens in 6 weken tijd een huis leeg maken waar we 33 jaar in gewoond hadden, terwijl we tegelijkertijd het album aan het af mixen waren en moesten gaan repeteren voor de (toen nog op handen zijnde) tournee.”

Je hebt tussen de bedrijven door ook weer met Camel gespeeld toen Guy LeBlanc niet beschikbaar was; kun je daar iets over vertellen?

“Hoe het medisch precies met Guy is weet ik niet, maar in elk geval was hij ziek en vervolgens door de medicatie zo ellendig dat hij onmogelijk mee kon gaan op tournee. Toen Andy me belde had ik er totaal niet meer op gerekend ooit nog bij Camel te spelen. Ik had zelfs een paar maanden tevoren alle akkoordenschema’s weg gegooid met ’t idee van ‘die ga ik nooit meer nodig hebben’! (lacht) The Snow Goose hadden we vroeger ook gespeeld dus was het grootste probleem niet maar al met al had ik maar een week om de set in te studeren, alleen van audio…. Er was niets opgeschreven. Was ook een heel hectisch weekje voor me en daarna heb ik een stuk of 15 concerten meegespeeld. Door Europa crossen in een sleeper-coach, leuke zalen, leuk publiek dus ik heb me kostelijk vermaakt. De contacten met Andy waren nooit helemaal weg, maar als je niet samenwerkt dan verwateren ze wel wat. Hoe het ook zij, het was alsof er geen 10 jaar tussen gezeten had!”

Dan het onvermijdelijke”: afscheid van Cindy en Edward. Voor zover mij bekend was dit niet ingecalculeerd. Wat is jouw kant van dit verhaal en welke consequenties heeft dit voor het promoten van KAYAKs nieuwe album?

“Er speelde al wel langer één en ander maar ik had dit besluit inderdaad niet verwacht. Eerlijk gezegd begrijp ik er ook weinig van. Het is wel zo dat een zevenkoppige band natuurlijk wel financiële eisen heeft en onze boeker had mij in een eerder stadium al laten weten dat een ‘gewone tournee’ zoals dit najaar er in 2015 niet in zou zitten, hij zou dat eenvoudigweg niet rond krijgen. Dit feit had niets uit te staan met Cleopatra en onze plannen rond deze rockopera. Ik heb vervolgens getracht alternatieven te vinden voor een tournee door Nederland: zo zouden we een nieuwe Kayakoustic tour kunnen doen en/of een aantal concerten in Duitsland maar daar zouden we met minder vergoeding genoegen moeten nemen. Mede doordat diverse bandleden werkzaamheden naast Kayak hebben, bleken mijn alternatieve voorstellen niet in goede aarde te vallen en de conclusie luidde dat de agenda’s niet kloppend te krijgen zouden zijn. In zulke gevallen behoud ik mij dan het recht voor om voor vervanging te zorgen en die mededeling bleek toch heel erg veel emoties los te maken.


Ik bepaal al jaren lang de koers en ben steeds eindverantwoordelijk geweest. De enige met wie ik overlegde was Pim dus wat dat betreft was er niets nieuws. In het verleden zijn toch ook diverse bandleden vervangen als ze een keer niet konden toch? Gisteren bijvoorbeeld speelden we met een andere drummer want Hans heeft verplichtingen bij The Voice Of Holland. Ik begrijp dan ook niet hoe mensen, die in principe gewoon zondermeer mijn eerste keus zijn, besluiten om op te stappen terwijl ze zoveel tijd en energie in dit album gestopt hebben: zowel Edward als Cindy hebben heel intensief aan hun zangpartijen gewerkt en een puike prestatie geleverd en op het moment dat we gaan praten over live brengen van deze rockopera dan zeggen ze de band vaarwel. Ik heb echt niet gevraagd of ze wilden gaan, het is hun eigen beslissing geweest.


Het was zelfs zo dat twee dagen voordat Cindy de knoop doorhakte, Edward nog bezig was om te proberen een optreden met Westcoast  te verzetten om eind maart op Texel mee te kunnen doen!


Overigens hebben we voor eind maart al een vervanger voor Cindy: Marjolein Teepen, die met theatrale stukken als deze prima uit de voeten kan, maar geen vervanger zal zijn voor Cindy binnen Kayak. Ik moet ook nog zien wat ik met Kayak ga doen: als dit Cleopatra- project maar zal worden uitgevoerd en welke naam er onder staat, doet er wat mij betreft niet veel toe! Er is de laatste maanden zoveel gebeurd dat ik er nog niet onbevangen en helder over na kan denken, dat gaat de komende tijd gebeuren. Het wordt anders, dat weet ik wel zeker!”

Je stelde net al dat er voordien ook enige ruis op de lijn was. Is er een reden dat dit een Kayak album is en niet een soloalbum van Ton Scherpenzeel? Hoe hebben de andere leden gereageerd?

“De andere leden moet ik zeggen hebben correct en zakelijk gereageerd. Het is uitdrukkelijk de bedoeling geweest, net als bij de vorige rockopera’s, dat het een Kayak album is want de band Kayak voert ook deze rockopera uit. Als Cleopatra, en dat hoop ik echt, tot een heuse theaterproductie zal uitgroeien, dan is het de bedoeling dat de titel leidend zal zijn en niet de uitvoerenden. Niemand heeft tot nu toe immers een (rock)opera geschreven over Cleopatra dus met een dergelijke titel zullen we waarschijnlijk meer tot de verbeelding spreken dan als we het als de band Kayak zouden promoten.


Marjolein Teepen, die ook de choreografie voor Nostradamus heeft gedaan, is ook al met dit project bezig, althans met de show die op 27 maart in Texel (Den Burg) gaan opvoeren. Dan zal er ook een koor mee gaan doen en spelen we ongeveer vijf kwartier, de komende shows ongeveer een uur van het nieuwe album. Ook zullen enkele vocalisten die op de plaat meedoen daar ook acte de présence geven: Martin van der Starre en Alexander van Breemen. Wat je vanavond (Gigant, Apeldoorn, red.) gaat zien en horen is een uitgeklede versie alleen met de band, zonder kostuums of videoschermen.


In Den Burg spelen we in het kader van de festiviteiten op Texel vanwege het 600-jarig bestaan van de stadsrechten van Texel. Mogelijk vormt deze uitvoering een opening naar een reeks voorstellingen in seizoen 2015-2016…. Overigens ga ik met vier anderen op 26 maart in Den Burg met muziek van de Lion’s Dream de ‘Graaf’ begeleiden die de stadssleutels komt overhandigen: het gebeuren in 1415 wordt namelijk geheel nagespeeld. Dat is voor mij heel leuke bijkomstigheid.”

Heb je zelf nog andere verplichtingen zoals bijvoorbeeld voor Youp van ’t Hek?

“Net als voor andere shows heb ik de muziek geschreven voor zijn oudejaarsconference maar die is echt heel basic, alleen een accordeon die ik overigens tijdens de tournee van Youp ook niet zelf bespeel. Deze simpele volksmuziek ligt heel ver van Kayak en zelfs ook nog aardig ver van wat ik normaliter voor Youp schrijf. Verder een enkel dingetje tussendoor maar geen grootschalige activiteiten. Na deze tour ga ik me vol concentreren op het gebeuren in Tessel en ik ga me intensief bezig houden met wat ik na deze dreun met de band wil. De show in Tessel zal worden gefilmd en afhankelijk van de kwaliteit van de opnamen kunnen we er iets mee gaan doen. Ik hoop er in elk geval een goede kwaliteit trailers aan over te houden wat we de theaters of geïnteresseerden uit het buitenland aan kunnen gaan bieden als promofilmpje. Als de geluidsopnamen echt van goede kwaliteit zijn sluit ik niet uit dat we daar nog iets van gaan maken maar dat is voorshands niet de bedoeling.”

Wat zijn voor jou de hoogtepunten op Cleopatra – The Crown of Isis? Philae bijvoorbeeld?

“Dat is een lastige, want dat gevoel heb ik nooit zo sterk dat er favorieten tussen zitten. Wat ik verrassend vond is hoe She Came, She Saw, She Conquered is geworden. Daar had ik wat twijfels over maar het eindresultaat viel me toch heel erg mee. The Curse Of Isis vind ik zelf heel geslaagd en Larger Than Life is toch wel mijn favoriet, voor mij de Starlight Dancer van nu: daar zit ongeveer alles in wat we kunnen. Philae is zeker voor symfo-liefhebbers geslaagd maar die spelen we vanavond niet live. Een nummer wat zich daar wel heel goed voor leent is Actium. Overigens is jouw recensie zo ongeveer de meest positieve die we ooit hebben gehad! (lacht breed), maar ik moet zeggen dat de meeste reacties tot nu toe erg lovend zijn.” 

Ga je al weer verder met schrijven voor een volgend album?

“Jazeker! Ik ga weer een soloalbum maken, maar daarop zal ik zelf niet zingen. Dat heb ik één keer gedaan maar vind ik niet voor herhaling vatbaar. Wel weer muziek in diezelfde Middeleeuwse-Renaissance stijl want dit type volksmuziek staat toch wel heel dicht bij mij! Ik sluit niet uit dat dit album nog in 2015 gaat verschijnen en omdat ik dan het meeste werk zelf kan doen zal een crowdfunding zoals voor Cleopatra essentieel was, niet nodig zijn.”

Op de website zijn niet alleen geluidfragmenten te horen maar staat ook heel veel (achtergrond)informatie over Cleopatra en de muzikale ode aan deze roemruchte Egyptische koningin.


IO Pages July 2017 by Wouter Bessels (Dutch)

ALGEMEEN DAGBLAD/Arno van Gelder - april 2017


Kayak, Nederlands eerste symfonische rockformatie, peddelt nog altijd voort. De 21 cd’s tellende box Journey through time, die 16 juni verschijnt, geeft een compleet overzicht van de groep, waarvan toetsenspeler Ton Scherpenzeel de constante vormt.

arno gelder

Het zijn eigenlijk 20 cd’s in de lijvige box met het werk van Kayak, want één hoesje bevat geen schijfje.

,,Dat is bestemd voor ons nieuwe album dat 17 oktober verschijnt”, zegt Ton Scherpenzeel (64). Waarmee de toetsenist maar wil aangeven dat terugblikken één ding is, maar dat Kayak nog immer bestaat.

Van de oorspronkelijke symfonische formatie - groot geworden in de jaren 70 met hits als Mammoth, Starlight Dancer en Ruthless Queen - is alleen Ton Scherpenzeel nog over, de man die met medeoprichter, drummer Pim Koopman (1953-2009), verantwoordelijk was voor de uiterst melodieuze en harmonieuze pop van de band.

Bovendien is hij de vaste freelance toetsenspeler van de Britse groep Camel, maakte hij nog deel uit van Earth & Fire, nam hij vier soloplaten op en is hij vaste componist van Youp van ’t Hek. En Scherpenzeel componeerde filmmuziek (onder meer voor Spetters) en schreef muziek voor talloze jeugdtheatergezelschappen in Nederland.

,,Ik wordt binnenkort 65, maar ik voel me allesbehalve WAO’er. Het idee dat je iets kunt maken dat er nog niet is heeft me vanaf mijn jeugd gefascineerd. Dat is altijd mijn drijfveer als musicus en componist geweest. Ik blijf tot mijn dood muzikant.”

Kayak werd opgericht in 1972 en kwam voort uit een scholierenband van Ton Scherpenzeel en Pim Koopman. ,,Onze beide vaders werkten bij de omroep. Die van Pim was slagwerker bij het Radio Filharmonisch Orkest, de mijne was journalist bij de Wereldomroep.”

De twee 15-jarigen repeteerden in de gymzaal van de volleybalvereniging van de omroep. ,,We speelden muziek van Jimi Hendrix, pas later raakten we geïnspireerd door werk van symfonische rockgroepen als Yes.”

De symfonische rock, ook wel aangeduid met het hoogdravende ‘progressieve rock’, werd het handelsmerk van Kayak. Het zou zich later uiten in complete rockopera’s. ,,We traden daarmee zeker in Nederland buiten de gebaande wegen”, zegt Scherpenzeel.

,,Maar in het begin waren we vooral verbaasd dat onze platenmaatschappij en onze manager Frits Hirschland zoveel in ons zagen. We werden in glitterpakken gestoken, moesten naar Groot-Brittannië en naar de Verenigde Staten. We zouden groot worden, zoveel was zeker.

,,Wij waren een paar in onszelf gekeerde muzikanten, dit was iets waar we nooit mee bezig waren geweest. Ook jaren later, in 1978, toen ons album Phantom of the Night platina werd, was ik oprecht verrast. Ik vind het heerlijk om muziek te schrijven en te spelen - de rest er om heen interesseert me maar weinig. Al vind ik het fantastisch dat platenmaatschappij Universal het initiatief heeft genomen tot het uitbrengen van ons oeuvre.”

Kayak ging inderdaad Trans-Atlantisch, niet bepaald tot genoegen van Scherpenzeel, die nog steeds een diep gewortelde vliegangst kent. ,,We vlogen een keer terug uit Los Angeles toen ik besloot dat ik nooit meer in een toestel zou stappen. Vliegen: ik was er twee weken tevoren en twee weken daarna mee bezig. Slopend.”

Ooit zou hij, in 1992, met Earth & Fire afreizen naar Ghana om voor de Nederlandse gemeenschap ter plekke te spelen. ,,Ik hoopte vurig dat het niet door zou gaan. Dat ging het ook niet, al was de reden een verschrikkelijke. De dag voor ons vertrek voltrok zich de Bijlmerramp. Omdat veel in ons land wonende Ghanezen omkwamen, werd het optreden afgelast. Het was mijn geluk bij een afschuwelijk ongeluk.”

In zijn lange carrière, die inmiddels 50 jaar omspant, heeft Scherpenzeel alle clichés in de popmuziek aan den lijve ondervonden: een stelende manager (Hirschland nam het niet erg nauw met de boekhouding), conflicten binnen de band (zanger en drummer Max Werner begon een solocarrière en scoorde met Rain in May een wel erg op Phil Collins In the Air Tonight gelijkende hit), grote successen en perioden van vergetelheid.

Scherpenzeel, getrouwd met Irene Linders, tekstschrijfster en zangeres is vader van twee volwassen dochters en grootvader van drie kleinkinderen.

,,Familieleven is heerlijk en ik geniet er van, maar er gaat niks boven het componeren en uitvoeren van muziek. Dat laatste is er niet gemakkelijker op geworden: als je tegenwoordig niet in de stal van Joop van den Ende zit, is de spoeling voor theaterconcerten dun.

,,Maar we zijn met Kayak altijd stug doorgegaan. Voor onze rockopera’s zoals Cleopatra - The Crown of Isis , leenden we decorstukken en kleding van theatergezelschappen waarvoor ik schreef. Dan stond onze tourmanager vlak voor aanvang nog te timmeren. Dat had toch ook iets heel moois.”

Journey Trough Time verschijnt 16 juni.


Ton Scherpenzeel: ‘Respectloos al dat gelul tijdens concerten’

Wekelijks worden we bedolven onder de nieuwe films, boeken, muziek, festivals, dvd’s en games. Tijd om het kaf van het koren te scheiden. Met deze week: toetsenist Ton Scherpenzeel, grondlegger van de Nederlandse symfonische rockband Kayak, die deze week ter ere van het 50-jarig jubileum een 21-CD box getiteld Journey Through Time uitbrengt, inclusief 2 bonus CD’s met zeldzaam materiaal.

Je laatst gelezen boek:“Secretum, een historische roman van de Italiaanse auteurs Sorti & Monaldi. Ik ben fan van historische romans. Dit boek gaat in bijzonder over het bruisende Rome van vroeger en de intriges en manipulaties in het Vaticaan rondom de benoeming van een nieuwe paus, op dat moment de belangrijkste pausbenoeming in eeuwen. Ik heb het boek overigens wel gewoon in het Nederlands gelezen hoor, zo geweldig is mijn Italiaans niet.”

Boven mijn bed in mijn tienerkamer hing een poster van:“The Who, The Kinks en The Beatles… Dat waren mijn idolen van toen. Vooral The Beatles speelden daarin een grote rol. Ik was niet zozeer fan van een persoon binnen the Beatles, maar de combinatie van die talenten samen. En de singles die ze uitbrachten. She Loves you, geweldig klonk dat!”

Raak altijd ontroerd door:“Muziek… En dan met name muziek van Bach en Renaissance componisten. Daar kan zo’n enorm sterk gevoel van melancholie vanuit gaan. Ik luister in de auto vaak naar muziek, liefst als ik toch lang op de weg zit, zoals wanneer we naar ons tweede huis in Griekenland rijden. Daar heb ik dan de rust voor.”

Geheimtip:“Marcel Singor, onze nieuwe gitarist in Kayak. Hij heeft een hele eigen stijl van spelen en is ontzettend inventief in het vinden van muzikale oplossingen, zowel elektrisch als akoestisch. Ik vind het onbegrijpelijk dat hij nog niet veel bekender is. Hij kan werkelijk alles spelen wat je hem vraagt en heeft als leraar aan het conservatorium ook de nodige theoretische kennis. Een groot gitaartalent.”

Klassieker:“Het album ‘Revolver’ van The Beatles. Toen waren ze voor mij in hun carrière op hun creatieve hoogtepunt. Veel mensen zien ‘Sgt Pepper’ als hun hoogtepunt, maar ik vind die lp net iets te kunstmatig en bedacht, echt een studioproject. xxxxEerste single/album:“Dat was een rock ‘n roll liedje van Vince Taylor, ik denk zijn hitje ‘Brand New Cadillac.’ Hij was een oude rocker uit de zestiger jaren. Hij kwam uit Engeland en maakte Elvis-achtige muziek. Mijn muzieksmaak was in die begintijd nogal breed, want ik kocht net zo goed de single Brandend Zand van Anneke Grönloh. Mijn muzikale ontwikkeling moest duidelijk nog komen.”

Mooiste gebouw: “Carré in Amsterdam. Daar heb ik vaak gespeeld, onder meer in de band van Youp van ’t Hek. Het gebouw heeft een rijke historie, als je boven bekijkt wie er allemaal hebben opgetreden, heel indrukwekkend. En het is natuurlijk schitterend in de rondte gebouwd, echt als een oude circuszaal, waar het ooit voor was bedoeld. In mijn tijd bij Camel (Britse symfonische rockband, red.) speelden we in Engeland ook in dit soort historische gebouwen, maar Carré heeft qua bouw dan nog iets extra’s.”

Guilty pleasure: “Let Go, het debuutalbum van Avril Lavigne. Eigenlijk helemaal niet mijn type muziek, want het is veel te poppy en meer wat je noemt ‘meisjesmuziek’, maar het zit gewoon zo goed in elkaar. De liedjes zijn goed en de arrangementen heel muzikaal. Heerlijk om in de auto wel eens te draaien en dan vrolijk mee te neuriën.”

Favo restaurant:“In Griekenland, een klein tentje aan zee genaamd Bogris in het dorpje Koroni, waar je bijna met je voeten in het zand zit. Het is allemaal heel simpel en gemoedelijk, maar ontzettend lekker. Ik kijk er nu al naar uit om daar straks aan te kunnen schuiven.”

Met pek en veren het land uit:“Collega artiesten afzeiken doe ik niet aan. Niemand hoeft van mij het land uit, iedereen mag blijven. Als ik iets op tv zie of op de radio hoor wat me niet boeit, zoek ik een ander kanaal op. Ik ga me niet ergeren hoor, waarom zou ik?“

Favoriete uitgaansstek in Nederland:“Ik vind het vaak leuker om met een stel vrienden een gezellig avondje te hebben. Daarnaast stoort het me dat als ik naar een concert ga, zoals laatst van Waylon, dat het grootste gedeelte van het publiek er doorheen staat te lullen. Ik weet na afloop meer van de sociale problemen en vakantieplannen van de mensen die in het publiek in mijn buurt stonden, dan van de teksten van Waylon. Bij een concert van Frank Boeijen overkwam me precies hetzelfde. Respectloos vind ik al dat gelul tijdens concerten!”Graag een standbeeld voor:“Pim Koopman, de man met wie ik Kayak ooit ben begonnen. Hij was een multitalent, iemand met wie ik ontzettend goed heb samengewerkt. En iemand die jarenlang als producer en muzikant is ondergewaardeerd.”